WARHOLMANÍA

Supoño que xa todos sabedes de sobras quén é este home e qué é o que o fixo e fai tan famoso e recoñecido en amplos ámbitos- tamto artísticos como non- da nosa sociedade.
Polo tanto, neste post só imos repasar algúns dos puntos máis destacables da súa vida...uns poucos trapos sucios???
Como sabedes, Warhol fíxose famoso polos retratos que fixo de varias estrelas. Cecáis o máis famoso é este de Marilyn Monroe...

Aínda que, persoalmente, tamén me gusta moito o que fixo de Elvis

Ou de Jackie Kennedy- mentres durou-, que foi unha das súas musas...

Aínda que, sen lugar a dúbidas, a súa "gran perdición" sempre foi Mick Jaeger e os demais raparigos que se paseaban pola súa "fábrica" con pantalóns axustados...

Sen dúbida, Warhol foi máis que un artista; tamén foi un publicista- quen non lembra o redeseño da sopa Campbell?-, un relacións públicas e, sobre todo, tal e como el se describía, un impresentable e un soñador...

Cecáis, a súa gran oportunidade chegou coa apertura da súa Factory en 1963, todo un hito para os locais de moda con certo toque underground... En realidade, só se sabe o que pasaba alí por oídfas: drogas, modelos, xente "guapa" e terriblemente rica, sexo...en fin, todo un paraíso ó que xa chegamos tarde...

Pero ademais, este ecléptico e polifacético artista, tamén foi mecenas de modelos- como Nico- e de bandas underground dun New York pouco comercial.
Isto lévame a nomear a Velvet Underground, banda creada a mediados dos 60 que integrou o que Warhol denominaba "noise" no rock.

Esta banda, composta nun principio por Lou Reed, John Cale, Moe Tuccker e Doug Yule só era unha simple banda underground máis dun New York cargado de novas emerxencias musicais.
A súa sorte cambiou cando Warhol se converteu no seu mánager e comezou a facer cambios: primeiro, introduciu a Nico- modelo e estrela de moda da Factory- na banda como cantante e, logo de filmalos durante un ensaio, creou o Exploding Plastic Inevitable; un espectáculo de luces, proxeccións e bailarinas no que a banda tocaba...
Aínda que Nico durou pouco na Velvet, no 67 sacaron un álbum cuxa pòrtada; creada por Warhol, por suposto, marcou un hito...

Como xa non me queda nada que dicir de Warhol que non saibades déixovos con "Sunday Morning", da Velvet, que vos sonará moito porque pon música a un anuncio actual...
Como curiosidade, contarvos que o nome desta banda vén dun libro de sadomasoquismo de Michael Leigh titulado "The Velvet Underground" que o irmá de Moe Tucker se atopou un día tirado na rúa...
Así era Andy Warhol...






BaRBaRa dijo
Hola!!! Sé que sos de las pocas personas que en verano sigueeen con el blog: esooo es una persona fiel!!!!!!
Solo quiero pedirte un favorsito gigaaaante para mi.....
con tu cuenta de blog abierta (o sea, con el login en la coctelera hecho) deja un comentario en esta dirección...
porfaaa...si tenes un segundin....pasate y deja un comentario, aunke sea malo....= tambieeen valeee!!!
jejeje
un beso enorme....graciasss
6 Julio 2007 | 01:22 PM